Czy definicja świętości zmieniała się na przestrzeni czasu w Kościele?
W Kościele Bożym nie uległa zmienie i trwa tyle ile lat minęło od śmierci Pana Jezusa.
Jak to się dzieje wg Kościoła Rzymskokatolickikiego?
Sprawdźmy co mówi znany katolik w materiale: Jak Zostać Świętym Według Boga? – Dorian Gorczyca – Żołnierz Chrystusa
Kościół katolicki ogłasza wielu ludzi świętymi, czyli jakby stwierdza ich świętość, bo ta procedura, co często tłumaczę matołkom, że to nie jest, że Kościół przyznaje tytuł świętego, tak jak jakiś tam komitet olimpijski przyznaje komuś honorową odznakę, tylko za sprawą rozmaitych znaków niebieskich, które są odczytywane wedle określonej, kanonicznej procedury, stwierdza, że ktoś na pewno jest świętym i w związku z tym może być podany za świętego. Za wzorzec do naśladowania, a także jako pośrednik czy orędownik w modlitwie.
I dlatego na samym początku każdego z tych listów apostoł Paweł zwracał się do świętych.
Spójrzmy tylko na list do Koryntian, gdzie apostoł Paweł pisze do Kościoła Bożego w Koryncie, do uświęconych w Chrystusie Jezusie powołanych świętych.
List do Kolosan, do świętych i wiernych braci w Chrystusie Jezusie.
List do filipian, do wszystkich świętych w Chrystusie, którzy są w Filipii.
Jeśli Ty będziesz znał swoją tożsamość, to później za tym będą podążać Twoje czyny. Ty nie jesteś grzesznikiem, który próbuje stać się świętym.
Jesteś świętym, który próbuje teraz żyć jak człowiek święty, podążając za Jezusem Chrystusem. Zobrazujmy to też w taki sposób. Jeśli wiesz, że jesteś królewiczem w białej szacie, to nie będziesz taplał się w błocie ze świniami.
Natomiast jeśli patrzysz na siebie jak na brudnego, śmierdzącego grzesznika, to najprawdopodobniej do takich brudnych, śmierdzących grzeszników dołączysz, bo będziesz uważał, że wśród nich jest Twoje miejsce. Więc znaj swoją tożsamość. Kiedy będziesz w niej ugruntowany, za nią będą podążać również święte czyny.
Natomiast co do orędownictwa, pamiętaj, że jest jeden orędownik, o którym jest napisane w pierwszym liście Jana. Jan apostoł, ten uczeń, który był najbliżej Jezusa Chrystusa, napisał, że jeśli ktoś z nas zgrzeszy, mamy orędownika w niebie, Jezusa Chrystusa Sprawiedliwego. Pytanie tylko, ilu z nas tak naprawdę wierzy w to, że Pan Jezus zasiada po prawicy Ojca, aby wstawiać się za nami i każdą z naszych modlitw zanosi przed obliczem Ojca.
Więc wiedz, co do ciebie należy, czytając Biblię, i wiedz to, kim jesteś, czytając Biblię, aby za tym później podążyły sprawiedliwe, święte czyny.
Kilka lat temu wybrałem wersję świętości o której przeczytałem w Biblii. Dlaczego? Powodów jest kilka:
– Biblijna wersja jest stała – nie zmienia się na przestrzeni czasu, jak ta wersja kościelna zmieniała się w zależności od epoki i wpływu ludzi (patrz opis poniżej)
– Biblijna wersja jest starsza – bo, odkąd powstał Nowy Testament, ale też już wcześniej w Starym Testamencie, były zapowiedzi, że tak będzie.
– Biblijna wersja, bo wierzę bardziej niezmiennemu Bogu niż zmiennym ludziom (nawet jak mówią, że są niezmienni).
– Biblijna wersja, bo to Bóg zdecydował o tym, jak można się stać świętym i dał nam wolność wyboru. Ci którzy są pośmiertnie wybierani na świętych nie mają żadnego wyboru.
– Biblijna wersja, bo jest osiągalna dla zwykłego człowieka jak ja i ty.
Zastanów się chwilę. Tak szczerze w sercu.
Czekasz, że Cię może ludzie wybiorą, czy woisz być wybrany przez Boga?
Co wybierasz?
Sprawdźmy czy definicja świętości zmieniała się na przestrzeni czasu?
Tak, rzymskokatolicka definicja świętości ewoluowała w sposób znaczący. Choć jej fundament – zjednoczenie z Bogiem – pozostał niezmienny, to sposób, w jaki Kościół rozumiał i wskazywał drogi do jej osiągnięcia, zmieniał się wraz z kontekstem historycznym i teologicznym.
Można wyróżnić kilka kluczowych etapów tej ewolucji:
1. Wczesne chrześcijaństwo: Świętość jako Męczeństwo
W pierwszych wiekach ideałem świętości było męczeństwo (martyrium). Świętym był ten, kto przelał krew za wiarę, naśladując Chrystusa w Jego ofierze na krzyżu.
-
Kult: Skupiał się wokół grobów męczenników.
-
Przekaz: Świętość to radykalne świadectwo w obliczu prześladowań.
2. Średniowiecze: Świętość jako „Ucieczka od świata”
Po ustaniu prześladowań (Edykt Mediolański, 313 r.) pojawił się model „bezkrwawego męczeństwa”. Świętość zaczęto utożsamiać z ascetyzmem i monastycyzmem.
-
Ideał: Mnich lub pustelnik, który wyrzeka się świata, aby żyć w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie.
-
Dualizm: Powstał silny podział na „doskonałych” (duchowieństwo i zakonnicy) oraz „zwykłych wiernych” (laikat), dla których świętość wydawała się trudniej dostępna.
3. Kontrreformacja i barok: Świętość Mistyczna i Charytatywna
Po Soborze Trydenckim nacisk przesunął się na dwa obszary:
-
Mistyka: Głębokie, wewnętrzne doświadczenia modlitewne (np. św. Teresa z Avila, św. Jan od Krzyża).
-
Dzieła miłosierdzia: Odpowiedź na reformację poprzez aktywną pomoc potrzebującym (np. św. Wincenty á Paulo).
-
Kanonizacja: Sformalizowano procesy wynoszenia na ołtarze, kładąc większy nacisk na udowodnione cuda.
4. Wiek XIX i początek XX: Świętość jako „Mała Droga”
Wielkim przełomem była postać św. Teresy z Lisieux. Zakwestionowała ona przekonanie, że świętość wymaga wielkich, spektakularnych czynów czy ekstremalnych umartwień.
-
Wprowadziła pojęcie „małej drogi” – uświęcenia poprzez drobne, codzienne czynności wykonywane z wielką miłością.
5. Sobór Watykański II: Powszechne powołanie do świętości
To najważniejsza zmiana w nowoczesnej definicji. Sobór (1962–1965) „zdemokratyzował” świętość.
-
Koniec elitaryzmu: Oficjalnie nauczano, że każdy ochrzczony (lekarz, robotnik, rodzic) ma taką samą szansę i obowiązek bycia świętym jak biskup czy zakonnica.
-
Świętość w świecie: Zamiast uciekać od świata, chrześcijanin ma go uświęcać „od wewnątrz” poprzez swoją pracę i relacje.
6. Papież Franciszek: „Święci z sąsiedztwa”
W adhortacji Gaudete et exsultate (2018) papież Franciszek wprowadził termin „święci z sąsiedztwa”.
-
Definicja ta odchodzi od wizerunków z obrazków (nimb, ekstaza) na rzecz ludzi, którzy „z wielką miłością wychowują swoje dzieci” lub „pracują z uczciwością, by przynieść chleb do domu”. To świętość „klasy średniej”, dostępna dla każdego, bez konieczności dokonywania cudów za życia.
Porównanie akcentów w definicji
| Epoka | Dominujący wzorzec | Główne kryterium |
| Starożytność | Męczennik | Krew i ofiara życia |
| Średniowiecze | Mnich / Pustelnik | Asceza i oddzielenie od świata |
| Nowożytność | Misjonarz / Mistyk | Heroizm cnót i ekstazy |
| Współczesność | Świecki / Rodzic | Miłość w codziennych obowiązkach |
Czy uważasz, że współczesna wizja „świętości” Kościóła Rzymskokatilickiego się nie zmieniła?
Click here to change this text
Zostaw odpowiedź